> Overzicht beschikbare werken bij de Kunstpoort

Als dochter van een tuinder groeide Juul Kortekaas (Beuningen, 1950) op in een rustig dorp. Zij kreeg de liefde voor de natuur met de paplepel ingegoten. Op het familiebedrijf hielp iedereen mee bij het zaaien, planten en snijden van tulpen. Het wroeten in de grond was voor Juul een ideale voedingsbodem voor filosoferen over leven en dood. Zij werd geboeid door de geheimzinnige krachten die knoppen doen ontluiken en vrucht laten schieten, net zo goed als het onvermijdelijke verdorren en afsterven. De schoonheid van de natuur en de processen die er in zichtbaar zijn, bieden haar nog steeds inspiratie.

Kunstenaars zijn in haar familie dik gezaaid. Twee van haar broers kozen voor een artistiek beroep en ook Juul wilde de kunst in, als beeldhouwer nog wel. Ondanks de bezwaren van thuis ging ze naar de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch, waar ze in 1984 afstudeerde. Ze volgde daarnaast colleges landschapsarchitectuur in Wageningen. Juul Kortekaas is er als een energieke duizendpoot altijd in geslaagd kunst, ondernemen en het moederschap van drie kinderen te combineren. Ze werkte met steen, hout, staal en andere metalen, maakte etsen, zeefdrukken en schilderde zowel met de kwast als met airbrush. Ze voerde verschillende monumentale opdrachten uit en ontwierp huisstijlen. In 1990 kreeg ze bijvoorbeeld opdracht om het ontwerp te maken voor de KRO M/V-emancipatieprijs.

Bloemen zijn een rode draad door haar oeuvre. Juul Kortekaas toont ze vaak gesoleerd, als sterke, verleidelijke vormen. De prachtige Aronskelk bijvoorbeeld, vertegenwoordigt voor haar zowel zuiverheid als erotiek, het mannelijke en het vrouwelijke, leven en dood. Vaak heeft zij ook zwanen als motief gebruikt, vanwege hun kracht, hun in de dierenwereld zeldzame monogamie. 'Ze bezitten de vrijheid van de vleugelslag. Ze zijn voor mij het symbool van de geestelijke vrijheid binnen de wetmatigheid van het leven. Ze overvleugelen het mysterie.' Juul Kortekaas kiest ook vaak tulpen als motief, 'onze nationale bloem', die trouwens oorspronkelijk uit Turkije afkomstig is. 'Het is een oude bloem, met een perfecte vorm. Het is ook een heilige bloem en een fallussymbool.'